|
TATLI SU BALIĞI |
|
|
| Alabalık: Lezzetindenmi yoksa av yerinin zorlu doğa koşullarındanmıdır bilinmez tatlısu amatör balıkçılığının gözdesi bir türdür. Bence avının zorluğundan çok av yerini bulmak ve ulaşmak zordur. Oksijeni bol serin suların kralını arkadaşım Orhan’ın deyimiyle bir kez yakalayan bir daha iflah olmaz. Alabalıklar sıcaklığı 10 - 15 derece arası soğuk,berrak ve bol okksijenli sularda yaşayan, çok hareketli, yüzgeçleri dikensiz, pulları çok küçük,içsularda yaşayan en lezzetli, etçil hayvanlardır. Tatlısu Amatör olta balıkçılığının en son noktası olarak kabul edilebilir. Alabalığın avı kadar hatta avından ziyade onun yaşadığı yerlere ulaşım oldukça zor olduğundan alabalık ustaları av yerlerini asla söylemek istemezler Yumurtadan yeni çıkmış yavru balıklar, çoğunlukla sudaki sinek lavralarıyla beslenir, büyüdükçe küçük balıklar, tatlısu karidesi, sinekler ve uçan böceklerle beslenir. 2-3 yaşlarında İlkbahar ve Sonbahar aylarında çiftleşir. Dişi alabalık yumurtalarını çakıl ve kum kaplı dipte, kuyruğuyla karıştırıp açtığı çukura yayar. Hemen yakınındaki erkekte cinsine göre, 45 günle 3 ay arasında açılacak olan yumurtayı döller. Tek bir dişi bir mevsimde 5000-6000 kadar yumurta yumurtlayabilir. Yumurtalardan çıkan alabalık yavrularının % 90'ı ilk üç ay içinde, daha büyük balıklara yem olurlar. Akar suların gün geçtikçe kirlenmesi, yapılanma ve barajlar bu doğa mucisesi balıkların sayıları gün geçtikce azalmalarına neden olmaktadır. Türler: |
| Dere-dağ
Alası: Balıkçı tezğahlarında bulamayacağınız tek balık. Tam bir dere balığıdır hayatının çoğunu derelerde geçirir . Akıntısı dereden gelen göllerdede bulunur. İçsu balıkları içerisinde eti en lezzetli olanıdır. Çok güçlüdür akıntıya ters ve 1-2 metrelik sıçramalarla daha yüksek şelalelere bile çıkar. Oksijeni bol soğuk sularda yaşar. 2500 mt yükseklikteki kaynak sularında bile bulunur. Solungaçlardan kuyruğu kadar gövdede kırmızı benekleri vardır. Etçi balık olup sulardaki sinek lavraları, kabuklu canlılar ve diğer balıkların larva ve yavruları ile beslenir. Kum,çakıl zemine 20-25 cm eninde ve oval olarak hazırladığı çukurlara sonbahar aylarında yumurtlar. Yavrular su sıcaklığına bağlı olarak 3-4 ay arasında çıkar. Dişi balık 1000 ile 1500 arasında yumurta bırakır. Dere alalalarında cinsi olgunluk 3 yaşlarında tahminen 20 cm kadarken olur. İyi koşullarda 40 cm boy ve 1 kg. kadar çıkarlar. Yurdumuzda yakalananlar genellikle 20-25 cm boyunda 250 gr. ağırlığındadır. |
|
|
| Az yumurta verir ve çok yavaş büyür , uzun kuluçka döneminin olması,
havuz koşullarında yem alımının kötü olmasından dolayı tabi ortam
dışında üretmek çok zordur. Doğu karadenizde bazı yörelerde ve Milli
Parklar Genel Müdürlüğü nde doğal alabalık üretimi ile ilgili
çalışmalarda denenen türdür. Bu çalışmalardan olumlu haberler
gelmektedir. Bu tür için boy limiti 20 cm olarak belirlenmiştir. Bu boyun altında olan balıkların mutlaka salıverilmeleri bu balık neslinin devamı için son derece büyük önem taşır. |
| Abant Alası:
Bolu bölgesine has sadece Abant gölünde bulunan türdür ancak yinede Abant'a yakın göllerde, yedigöller ve civarındaki derelerdede bulunur, Abant'a 100 km uzağındaki Beypazarı Karagölde Abant alasına tıpa tıp benzeyen alabalık vardır. Vucudunu açık kahverengi üzerine siyah iri siyah benekler kaplamıştır. |
|
|
|
Kuyruk yüzgeci diğer alabalıklara
nazaran daha bariz çatallıdır. Maksimum olarak 1 kg. kadar olanları
vardır. fakat yakalananlar genellikle 250 gr. kadardır. 3 yaşında
cinsi olgunluğa ulaşan abant alası, balığın büyüklüğüne göre değişen
4. 4,5. 5 mm çapında yumurta verir. Herbir balık 1000 adet civarında
yumurta bırakır. Yumurtalardan yavru balıklar 7 drc. de iki ayda
çıkar. 7 yaşına gelmiş balıklarda yumurtalar çok büyük olmasına
rağmen döl tutma oranları düşüktür |
|
|
|
Bu tür potansiyel olarak oldukça tehlikeli bir türdür: Bu türün üreyebilmesi için gereken karın kasları yeterince gelişmediğinden ve anaç olarak hep aynı kaynakların seçilmesi nedeniyle bu türe ilişkin genetik havuzu giderek daraldığından üretim için bu balıkların elle sağılmaları gerekmektedir. Üretim balığı olması nedeniyle bu tür genetik olarak hastalıklara dirençli hale getirilmiştir. Bu nedenle bazı mikropları taşısalar da hasta olmazlar. İşte bu nedenlerle konrtollü sularda ve havuzlarda çiftlik üretimi için uygundurlar. 1970 li yıllardan itibaren son yıllara kadar bu tür giderek yok olan doğal alabalıkların yerine iç sulara bırakılmış ancak taşıyıcı olduğu hastalıklar ile doğal alabalık türlerinin hastalanmasına ve daha da yok olmasına neden olurken bir yandan da doğal türlerin hem yumurtalarını ve yavrularını yok etmiş hemde hayatta kalabilenlerle yem rekabetine girerek doğal türler için tehlike oluşturmuştur. Derneğimizin çabaları sonucu bu gün için resmi makamlarca doğal alabalığın yaşadığı sulara artık bu tür bırakılmamakta olup balık avını düzenleyen sirkülerde de potansiyel tehlikeli tür olarak yer almaktadır. |
|
Alabalık avında dikkat edilecek hususlar |
|
Av Yöntemleri |
Fly avcılığında esas olan hafif
yeminizi kamışın havada yaptığı dairesel hareketlerle hızlandırıp
daha uzağa atmaktır, eğer bunu yapamıyorsanız yemi akıntıya bırakıp
ileri gitmesini sağlayabilirsiniz ancak buradaki dezavantaj
bulundugunuz yerden akıntıyla beraber sürüklenen yapma yeminiz suda
iyice ıslanıp doğal şekli bozulacak, buda balığın yemden uzak
durmasına neden olacaktır.
Çökertmeler:
Diğer bir tabirle dip oltası da dediğimiz takımların genel adıdır.
Kıyıdan uzaklara fırlatılarak su dibine çökertilen ve balığın yemi
kapmasını beklediğimiz savurma olta takımı da dediğimiz takımlar bu
sınıfa girmektedirler. Birden fazla takımla avlanılacaksa takımların
balığın yakalandığını anlamak için işaretlenmesi gerekir. Bu takımın
eldeki ucuna balık asılınca görüntü verecek bir işaret olmalıdır.
Çıngırak yada zil gibi ses verecek işaretler alabalık avında balığı
ürküteceği için kullanılmazlar. Bu tip avcılıkta solucanın yanısıra
çevredeki böcekler ve özellikle resimde görülen su içindeki
kayaların altına bulunan böcekler kullanılır.Sarkıtmalar: Mevcut sirkülerimize göre bir takımdaki iğne sayısı alabalık avında 2 adedi geçemeyeceğine göre demek ki bu takımda kullanılacak iğne sayısı 2 adedi geçemez. Alabalık sarkıtmalarında takıma olta ipi ile beden arasına bir şamandra da ilave edilir |
|
kaynak:bizimolta.com'a teşekkür ederiz. |
|
|